شبکهمیم تک 15

پروتکل های شبکه : معرفی و آشنایی با مهم ترین ها – قسمت اول

پروتکل های شبکه : معرفی و آشنایی با مهم ترین ها - قسمت اول

آشنایی با مهم ترین پروتکل های شبکه :

شما در این مقاله با یک سری از مهم ترین پروتکل های شبکه آشنا خواهید شد.

پروتکل IP :

پروتکل IP یا Internet protocol Address را می توان اساسی ترین و مهم ترین پروتکل در شبکه دانست. زیرا IP زبان قابل فهم و همین طور زبان ارتباطی تجهیزات موجود در شبکه است. به هر کلاینت و دستگاه موجود در شبکه یک IP خاص توسط ISP ( شرکت های ارائه دهنده اینترنت ) داده می شود که در فضای اینترنت خاص و منحصر به فرد است. از مهم ترین وظایف این پروتکل مسیر دهی و آدرس دهی به بسته ها و اطلاعات برای انتقال بین شبکه های موجود در اینترنت است.

همچنین پروتکل IP در لایه Network مدل TCP/IP فعالیت می کند.

پروتکل IP

 

پروتکل ICMP :

پروتکل ICMP یا internet control message protocol پروتکلی است که به منظور تست Ping تجهیزات شبکه با یکدیگر یا در تست اتصال دستگاه ها مانند روتر ها و سرور ها با هم استفاده می شود. در واقع مهم ترین کاربرد این پروتکل خطا یابی تجهیزات و بستر شبکه است. پس از تشخیص خطا با روش های مخصوصی می توان آن مشکل را حل کرد.

ICMP مانند پروتکل IP در لایه Network شبکه قرار گرفته و فعالیت می کند.

پروتکل ICMP

 

پروتکل ARP :

پروتکل ARP یا Address Resolution Protocol یکی دیگر از پروتکل های مهم حوزه شبکه است که مانند دو پروتکل قبلی در لایه Network فعالیت می کند.

هر دستگاه موجود در شبکه یک MAC Address یا آدرس فیزیکی مخصوص به خود را دارد که در دنیا منحصر به فرد است.

کار این پروتکل تشخیص و شناخت MAC Address هر دستگاه موجود در شبکه مانند روتر، سوئیچ و حتی کامپیوترها است.

ممکن است در جایی و یا مواقع خاصی امکان برقراری ارتباط با IP در شبکه وجود نداشته باشد. مانند این که در یک سازمانی بنا بر سیاست های آن سازمان پروتکل IP در شبکه بسته شده باشد و تنها راه ارتباطی با استفاده از MAC Address دستگاه های آن شبکه باشد، در اینجاست که می توان از پروتکل ARP استفاده کرد.

پروتکل HTTP :

پروتکل HTTP یا Hypertext Transfer Protocol پروتکل نام آشنایی است که احتمالا گوش افراد عادی هم به آن خورده زیرا این پروتکل در دنیا وب مورد استفاده قرار می گیرد.

وظیفه پروتکل HTTP برقراری ارتباط بین سرویس دهنده و سرویس گیرنده صفحات وب است.

پروتکل HTTP با استفاده از پروتکل های IP و TCP این ارتباط را برقرار می کند.

همچنین این پروتکل در لایه Application فعالیت می کند.

پروتکل HTTP

پروتکل FTP :

پروتکل FTP یا File Transfer Protocol همان طور که از اسمش پیداست، پروتکلی برای انتقال داده ها و فایل ها بین سرور و کلاینت است. یکی از متداول ترین کارها در شبکه انتقال اطلاعات است، بنابراین از پروتکل FTP به صورت مداوم استفاده می شود و یکی از پروتکل های مهم موجود در شبکه است. یکی از نقاط ضعفی که این پروتکل دارد سرعت نسبتا پایین آن نسبت به پروتکل های مشابه می باشد که آن هم به دلیل قدیمی بودن این پروتکل است. البته یکی از نقاط قوت FTP سهولت استفاده از آن بوده که همین دلیل باعث محبوبیت آن شده است.

همچنینFTP در لایه Application فعالیت می کند.

پروتکل FTP

پروتکل DHCP :

پروتکل DHCP یا Dynamic Host Configuration Protocol یکی از پرکاربردترین و مهم ترین پروتکل های موجود در شبکه است.

کار این پروتکل تخصیص IP به دستگاه های درون شبکه به صورت اتوماتیک است.

مدیر شبکه می تواند با مشخص کردن یک رنج IP خاص و معین به تعداد مورد نیاز به سیستم ها درون شبکه IP اختصاص بدهد. این پروتکل زمانی که تعداد زیادی دستگاه در شبکه دارید می تواند بسیار کاربردی باشد و نیاز نیست دیگر به هرکدام به صورت دستی IP بدهید.

همچنین پروتکل DHCP در لایه Application فعالیت می کند.

پروتکل DHCP

پروتکل TELNET :

این پروتکل یکی از قدیمی ترین پروتکل های موجود در شبکه است.

از Telnet برای ارتباط به دستگاه های موجود در شبکه مورد استفاده قرار می گیرد.

این پروتکل برای دسترسی به مود فرمان (Command Line) دستگاه های شبکه مانند سوئیچ ها یا روتر ها استفاده می شود. به عنوان مثال شما می توانید با استفاده از Telnet یک مودم را از راه دور ریست کنید. یکی از نقطه ضعف های این پروتکل امنیت آن است که زیاد قابل اتکا نیست و یک هکر می تواند به راحتی بین دو دستگاه سرویس دهنده و گیرنده قرار بگیرد و اطلاعات را به سرقت ببرد.

همچنین این پروتکل در لایه Application فعالیت دارد.

پروتکل TELNET

 

پروتکل های شبکه : معرفی و آشنایی با مهم ترین ها – قسمت دوم

1 دیدگاه

ارسال پاسخ