همکاری برنامه نویسان ؛ نیاز امروزی جامعه برنامه نویس

همکاری برنامه نویسان ؛ نیاز امروزی جامعه برنامه نویس

همکاری برنامه نویسان در قالب یک تیم :

باتوجه به رشد و پیشرفت تکنولوژی در دنیای امروز، انجام پروژه به صورت فردی به تدریج کمرنگ تر می شود و برای هر پروژه به جای یک فرد ، یک تیم برنامه نویس تعیین می شود. نکته حائز اهمیت عدم لزوم در کنار هم بودن هم تیمی هاست به عبارتی هر یک از اعضای تیم می توانند در سراسر دنیا حضور داشته باشند ولی روی یک پروژه مشترک همکاری کنند. شیوه های همکاری این دست تیم ها روی پروژه ی مشترک، به عبارتی تکمیل هر بخش توسط مختصص آن و گرد آوری آن ها در کنار هم موضوع جالبی است که مورد بحث قرار خواهد گرفت.

Git یکی از راه هایی هست که این نوع همکاری ها را ممکن ساخته است.

همکاری برنامه نویسان با استفاده از روش Central Workflow :

در این مقاله  درباره روش Central workflow ، یکی از روش های کاربردی در این زمینه که با استفاده از git قابل پیاده سازی است صحبت می کنیم .

Central workflow برای پروژه هایی استفاده می شود که تعداد برنامه نویس ها 2 نفر یا بیشتر باشند ولی این تعداد نیز زیاد نیست. برای اجرای این روش شما به فضای مشترکی  نیازدارید که همه ی افراد تیم به آن دسترسی داشته باشند پس اگر شما سروری داشته باشید که همه ی اعضا به آن دسترسی داشته باشند ، مشکل فضای مشترک حل خواهد شد.

 

روش Central workflow برای همکاری برنامه نویسان :

و اما توضیحات مربوط به این روش:

در این روش یک پروژه ی مرکزی وجود دارد که همه ی افراد تیم به آن دسترسی دارند از این پس به آن نسخه ی central می گوییم. برای شروع کار همه افرادیک نسخه کاملا مشابه با پروژه central ، روی سیستم محلی خود ایجاد می کنند .( این کار توسط دستور clone در git انجام می شود ).  در ادامه، به این نسخه، نسخه ی local می گوییم.  اعضا تمام تغییرات  مربوط به خود را روی نسخه ی local انجام می دهند که کاملا مجزا از نسخه central است و با تغییرات برنامه نویس این تغییرات به پروژه central منتقل نمی شود. زمانی که برنامه نویس تغییرات مربوط به بخش خود را تکمیل و از آن ها اطمینان حاصل کرد، می تواند نسخه ی local رامنتشر کند. یعنی تمام تغییرات خود را به نسخه ی central منتقل کند. ( این کار با استفاده از دستور push در git انجام می شود.)

نکته ی بسیار بسیار مهم در انتشار نسخه ی local  آن است که زمانی یک برنامه نویس می تواند تغییرات خود را منتشر کند که تمامی تغییرات منتشر شده توسط هم تیمی هایش روی نسخه ی  central را دریافت  و به پروژه خود اضافه کند. پس از آن اجازه ی  انتقال تغییرات مربوط به خود را به نسخه ی central دارد.

مثال مرتبط با روش workflow Central :

برای درک بهتر توضیحات بالا پیشنهاد می کنم مثال پایین را دنبال کنید :

فرض کنید بابک و سارا روی یک پروژه کار می کنند.

 

در ابتدا باید پروژه مرکزی در جایی که هر دو به آن دسترسی دارد قرار بگیرد.

هر کدام از آن ها یک نسخه از آن پروژه را روی سیستم شخصی خود  clone می کنند.

 

 

فرض کنید سارا تغییراتی روی نسخه ی local خود اعمال کرده و می خواهد این تغییرات را منتشر کند.

با انجام عملیات push تغییرات از پروژه local روی سیستم سارا به نسخه ی central  منتقل می شود.

حال اگر بابک بخواهد مانند سارا ، تغییراتی که  اعمال کرده را روی پروژه central منتقل کند.

اجازه ی این کار به او داده نمی شود. زیرا تغییراتی روی پروژه central اعمال شده است که بابک آنها را دریافت نکرده پس بابک باید در ابتدا تغییرات را با fetch دریافت کند و به پروژه local خود اضافه کند.سپس در تغییرات خود را در بخش central منتشر کند.

” نگران نباشید چرا که هر فرد روی قسمت مجزایی کار می کند پس هماهنگ سازی دردسر به حساب نمی آید. “

 

در این مقاله مطالبی راجع به همکاری برنامه نویسان بیان شد که امیدوارم براتون مفید باشه.

موفق باشید.